กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 11 ค่อย ๆ หล่อขึ้น
“น้องชาย?”
“น้องชายอยู่ไหม?”
“ฉันคือเย่เวยเอ๋อร์เอง...”
เย่เวยเอ๋อร์เคาะประตูอยู่หน้าห้องพักอยู่นานและเรียกอยู่พักใหญ่ สุดท้ายก็ต้องยอมรับความเป็นจริงอย่างเลี่ยงไม่ได้
ซูไหลไม่ได้อยู่ในห้อง
น้องชายบ้า นายวิ่งไปไหนแล้วนะ?
อุตส่าห์ตั้งใจมาหาเพื่อดื่มสุราด้วยกัน คุยเรื่องชีวิตที่ยาวสั้นและอุดมการณ์ที่ลึกซึ้ง ใครจะไปคิดว่าเขาไม่อยู่?
แล้วแบบนี้จะคุยกันยังไง?
คุยใส่ความว่างเปล่าเหรอ?