ตอนที่ 7 ร้านค้าเปิดทำการ แต่ไม่มีเงินแล้ว

ตอนที่ 7 ร้านค้าเปิดทำการ แต่ไม่มีเงินแล้ว

เลี่ยเต๋อเป็นตำนานเมืองของเมืองอสูรมาโดยตลอด ชาวบ้านในนั้นมีฐานะร่ำรวยกันทุกคน สิ้นปีก็ได้แต่เก็บค่าเช่าจนนับเงินจนมือเป็นตะคริว

ตำนานการรวยทางลัดในชั่วข้ามคืนนี้ เป็นที่อิจฉาของใครหลายคน หรือถึงขั้นอิจฉาริษยาเลยทีเดียว

เย่เวยเอ๋อร์สัมผัสได้ถึงสายตาของซูไหล เธอโบกมือพลางกล่าว “ที่จริงเลี่ยเต๋อไม่ได้เจ๋งอย่างที่คุณคิดหรอกนะ คนรวยน่ะมีจริง แต่ก็ไม่ได้รวยกันทุกคน บางคนก็แค่ระดับชนชั้นกลางทั่วไปเท่านั้นแหละ”

ซูไหล “...”

ลองดูสิ!

นี่ใช่ภาษาคนหรือเปล่าเนี่ย?

แค่ระดับชนชั้นกลาง?

หากเขาไม่ได้รับระบบ ความอิจฉาคงทำให้เขาเสียสติไปแล้ว

ก่อนได้รับระบบเขาเป็นเพียงเด็กจากครอบครัวยากจน ต่อให้ตอนนี้จะมีระบบแล้ว แต่เวลาก็ยังผ่านไปไม่นาน จึงยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจน