ตอนที่ 3 มีแค้นต้องชำระ

ตอนที่ 3 มีแค้นต้องชำระ

พนักงานดูแลร้านเป็นชายหนุ่มธรรมดาคนหนึ่ง ขณะนี้เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืน เขาหาวขณะตอบด้วยน้ำเสียงเนือย ๆ “บัตรประชาชนครับ”

ซูไหลไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง

“ขอเล่มหนึ่งชั่วคราว”

ชายหนุ่มชินชากับเรื่องนี้มานานแล้ว คนที่มาใช้อินเทอร์เน็ตในที่แบบนี้แทบไม่มีใครอยากใช้บัตรประชาชนเปิดเครื่อง พวกเขามักชอบสิ่งที่เรียกว่าบัตรชั่วคราวมากกว่า แม้ว่ามันจะแพงกว่าก็ตาม

เขาไม่ถามอะไรมาก พิมพ์บนแป้นคีย์บอร์ดสองสามทีแล้วโยนแผ่นกระดาษเล็ก ๆ ให้ซูไหล

“30 บาท ถึงเจ็ดโมงเช้าพรุ่งนี้ ชื่อบัญชีอยู่ด้านบน รหัสผ่านอยู่ด้านล่าง”

ซูไหลรับกระดาษแผ่นนั้นมา ดึงปีกหมวกให้ต่ำลง ตอนจ่ายเงินเขาจ่ายเกินมา 6 บาท

“ขอมาม่าหนึ่งถ้วย ใส่ไส้กรอกด้วย”