เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 111: จ้าวอสูรวานรยักษ์
เย่หนิงเจ๋อต้องเปลืองแรงไปมหาศาล กว่าจะลากซากงูยักษ์กลับมายังอาณาเขตของเสี่ยวไป๋ได้ จากนั้นจึงเก็บรวบรวมโลหิตแก่นแท้บนร่างของมันจนเสร็จสิ้น
“เสี่ยวไป๋ เนื้อกับกระดูกของซากงูยักษ์นี้ฉันยกให้เป็นรางวัลแก่นาย จงเหลือเกล็ดด้านนอกเอาไว้ ฉันยังมีประโยชน์ต้องใช้อยู่”
เกล็ดงูยักษ์นี้นับได้ว่าเป็นส่วนที่แข็งแกร่งที่สุดทั่วทั้งร่าง ซึ่งไม่ด้อยไปกว่าศัสตราปราณระดับ C เลย
ในภายภาคหน้าไม่ว่าจะนำไปหลอมสร้างเป็นเกราะป้องกัน หรือนำไปขายให้ตลาดมืดล้วนไม่เลวทั้งสิ้น
“รับทราบ นายท่าน!” เสี่ยวไป๋พูดอย่างว่าง่าย
ในความเป็นจริงโดยไม่ต้องให้เย่หนิงเจ๋อกำชับเป็นพิเศษ มันก็ไม่ได้คิดจะกลืนกินเกล็ดลงไปอยู่แล้ว เพราะอย่างไรเสียมันก็แข็งจนเกินไป พอกินเข้าไปแล้วรู้สึกระคายเคืองไม่สบายท้องอยู่บ้าง