เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 302 กินขีปนาวุธ
เกาเวย์ได้ลิ้มรสผลกรรมของการไม่มีหน่วยลำเลียงทางอากาศอีกครั้งหนึ่ง
“เรียกราคาสูงลิ่ว ต่อรองต่ำเตี้ย ตามที่ฉันเห็น พวกเราเอาเจ็ดส่วน ที่เหลืออีกสามส่วนให้สองฝ่ายนั้นไปแบ่งกัน น่าจะสมเหตุสมผลกว่า
เมืองเถี่ยซานอยู่ไกลจากชุมชนแสงตะวันมากเกินไป จะให้ขบวนรถวิ่งมารับของถึงที่นี่ มันไม่สมจริงเลยจริง ๆ
อีกอย่าง พวกเราก็ต้องคำนึงถึงปัญหาเรื่องเจ้าถิ่นด้วย
ยังไงเสียก็มาหาผลประโยชน์บนถิ่นของคนอื่น ถ้าไม่เจียดส่วนแบ่งออกไปบ้าง ไปพูดที่ไหนก็ฟังไม่ขึ้นหรอก”
ไป๋ซินซินทำตัวราวกับเป็นคนของกองกำลังปฏิบัติการพิเศษไปแล้วครึ่งตัว การขบคิดปัญหา ไม่ว่าจะคำพูดหรือการกระทำ ล้วนยืนอยู่ข้างเกาเวย์ทั้งสิ้น
เหตุผลพวกนี้เกาเวย์เข้าใจดีทั้งหมด แต่การถูกฟันดาบหักครึ่งราคาแบบนี้ ในใจก็ยังรู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่ดี