เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 231 วานรขาวผู้อาภัพ
ราชันห้าสีฝีมือไม่ธรรมดา แต่กลับถูกรังแกจนต้องหนีเข้าป่าเขามาลี้ภัย ทำให้เกาเวย์รู้สึกไม่เข้าใจจริง ๆ
“นายบินเร็วขนาดนี้ หนังหนาเนื้อเหนียวแถมทนมือทนเท้าอีก ไปยั่วโมโหราชันอสูรที่บินได้มาหรือไง?”
นกแก้วใหญ่กล่าวอย่างขุ่นเคืองว่า “เสือติดปีก สุภาษิตนี้นายเคยได้ยินไหม?”
“คงไม่ใช่หรอกนะ? สัตว์มงคลในตำนานแบบนั้นนายก็ยังไปเจอมาได้เหรอ?”
ราชันห้าสีกรอกตาบนอย่างมีจริตจะก้านเหมือนมนุษย์ “หัวหน้าของฝูงแมวจรจัดพวกนั้น เป็นแมวด่างตัวใหญ่ที่มีปีกสองคู่
เจ้านั่นตัวเล็กกว่าข้าอยู่นิดหน่อย แต่เขี้ยวคมปากกล้า การเคลื่อนไหวรวดเร็วปานสายฟ้า มันข่มข้าไว้เสียสนิท
ถ้าสู้กันบนพื้นดิน ข้าไม่มีทางชนะได้เลย แต่ถ้าบินขึ้นฟ้า ราชันผู้นี้ยังพอนับว่าได้เปรียบอยู่บ้าง
ทว่าเจ้าแมวเหม็นหน้าด้านนั่น ตัวมันเองก็บินไม่ช้า แถมยังไปผูกมิตรกับพวกสหายจิ้งจอกสหายสุนัขที่ฝีมือแข็งแกร่งอีกสองสามตัว