เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 229 ชี้แนะชักจูงอย่างใจเย็น
ภายใต้การรับประกันซ้ำแล้วซ้ำเล่าของเกาเวย์ ในที่สุดราชันห้าสีก็ร่อนลงจอด โดยหยุดอยู่ห่างจากเกาเวย์ออกไปสิบห้าเมตรไกลๆ
เพื่อแสดงความจริงใจ เกาเวย์จึงเป็นฝ่ายฉีกเทปกาวใสออก แล้วปล่อยนกสกายยักษ์ผู้โชคร้ายตัวนั้นออกมา
เมื่อนกสกายยักษ์ได้รับอิสรภาพ ก็ไม่รอให้ร่างกายฟื้นตัว รีบกระพือปีกอย่างบ้าคลั่ง ทั้งล้มลุกคลุกคลานโซซัดโซเซมาอยู่ข้างกายลูกพี่ของตน
ไม่ใช่ว่ามันไม่อยากบิน อย่างแรกคือถูกมัดไว้นานเกินไปจนเลือดลมไม่ไหลเวียน อย่างที่สองคือขนนกที่ปีกเหนียวติดกันเป็นก้อน จึงบินไม่ขึ้นเลยแม้แต่น้อย
ราชันห้าสีมีประสาทรับกลิ่นที่ไวมาก รู้สึกรังเกียจเป็นอย่างยิ่ง มันสะบัดปีกเบาๆ ทีหนึ่ง ก็พัดนกสกายยักษ์กระเด็นลอยออกไปไกลกว่ายี่สิบเมตร
"แกไปแช่ในกองขี้มาหรือไง? ทำไมถึงได้เหม็นขนาดนี้! รีบไสหัวไปล้างตัวเดี๋ยวนี้!"