กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 184 ขึ้นโต๊ะกินเลี้ยง (ตอนล่าง)
พอถูกอัดไปชุดหนึ่ง เจ้านี่ก็ไม่เสแสร้งอีกแล้ว เหมือนกับชายมวนบุหรี่ ต่างก็ชอบบ่นพึมพำกันในเวลาส่วนตัว
คงเป็นโรคประจำตัวของมนุษย์เงินเดือนวัยกลางคน
ชายมวนบุหรี่เหลือบมองเขา “งานตอแหลประจบสอพลอแบบนี้ ไม่ใช่แกที่กระตือรือร้นที่สุดหรือไง?
ทำให้ผู้นำประทับใจได้ ทำไมไม่ไปล่ะ?”
“อยากไปก็ไปสิ กูไปขวางมึงหรือไง?
ลากกูมาเกี่ยวด้วยทำไม?”
เห็นท่าทีว่าสองคนพูดกันไม่กี่คำก็จะลงมือกันอีกครั้ง เกาเวย์จึงกระแอมเบา ๆ
“พวกแกสองคน พอได้แล้ว