เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 152 มาขอเข้าร่วมเอง
จางอิ๋งอิ๋งพูดต่ออีกว่า “นอกจากไม่ต้องนอนแล้ว ฉันยังรู้สึกถึงการมาถึงของอันตรายได้ด้วย
คือแบบว่า ทุกครั้งที่มีซอมบี้ที่แข็งแกร่งกว่าพวกเราสองคนมาก ๆ ปรากฏตัวอยู่ใกล้ ๆ ฉันก็จะเกิดสัมผัสขึ้นในใจ”
เกาเวย์อุทาน “เอ๊ะ” แล้วถามว่า “สัมผัสที่หกเหรอ? หรือว่า ตอนที่ผมปรากฏตัว คุณก็รู้สึกถึงอันตรายเหมือนกัน? เลยส่งเสียงกรีดร้องออกมาแบบนั้น?”
จางอิ๋งอิ๋งพยักหน้าอย่างเขิน ๆ “ใช่แล้ว พอพวกคุณเดินเข้าไปในร้านสเต๊ก หัวสมองฉันก็มีเสียงหึ่ง ๆ”
ครั้งก่อนที่เกิดปฏิกิริยาใกล้เคียงกัน คือตอนที่ซอมบี้พิเศษตัวหนึ่งปรากฏตัว”
เกาเวย์ครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้ววิเคราะห์ว่า “นี่คุณน่าจะวิวัฒนาการจนเกิดการกลายพันธุ์พลังจิตขึ้นมา คล้าย ๆ กับสัมผัสที่หกนั่นแหละ
การที่พลังจิตวิญญาณพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้คุณแทบไม่ต้องนอน
แล้วก็ คุณไม่ได้รู้สึกถึงอันตราย แต่เป็นการเตือนล่วงหน้าต่อพลังของสัตว์ประหลาดหรือมนุษย์พิเศษที่แข็งแกร่ง