กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 130 แสงล่อลวง
ถ้าเจ้าลิงขาวตัวนี้รู้จักกาลเทศะ ยอมถอยไปแต่โดยดี เกาเวย์ก็เห็นแก่ที่มันมีไหวพริบอยู่ไม่น้อย อาจถือโอกาสตามน้ำ ปล่อยมันไปสักครั้ง
ถ้ามันไม่รู้จักดีชั่ว ยังคงทำตัวเป็นศัตรูกับเขา นั่นก็เท่ากับหาทางตายเอง ถึงตอนนั้นก็อย่าโทษว่าสัตว์สองขาใจเหี้ยมมือโหด
เกาเวย์ไม่สนใจเจ้าลิงขาวอีกต่อไป เดินวนรอบสระน้ำด้วยตัวเองหนึ่งรอบ
วานรขาวเห็นสัตว์สองขามองข้ามตนเช่นนั้น ก็แอบโกรธ
ในฐานะราชาที่โดดเด่นที่สุดในฝูงลิง มันรู้สึกว่าวันนี้ตนเสียหน้าลิงไปหมดแล้ว
เสียหน้าชะมัด!
โลกของสัตว์ถือผู้แข็งแกร่งเป็นใหญ่ ฝูงลิงเรียกตัวราชามา ก็ไม่ใช่หวังให้ราชาออกหน้าให้หรอกหรือ?
ท่านเป็นถึงราชาวานร พอเห็นศัตรูก็หดหัวกลับ เช่นนี้มันเรื่องอะไรกัน?