เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 100 แกล้งเล่น
กลิ่นหอมของหมูป่าย่างลอยไปทั่ว ไม่นานก็ดึงดูดหนูไผ่ฝูงหนึ่งมา
หนูไผ่กลายพันธุ์นับเป็นสัตว์กินพืชล้วน ๆ ไม่ได้แล้ว เนื้อปิ้งหอม ๆ ก็ดึงดูดพวกมันได้เช่นกัน
ในที่สุด หนูไผ่ตัวหนึ่งที่กล้าหาญบ้าบิ่นก็พุ่งเข้ามา แล้วถูกเกาเวย์ตีจนแตกด้วยค้อนกระทั่งเดียว หนูไผ่ที่เหลือตกใจจนวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน ในพริบตาก็หายเข้าไปในป่าไผ่ลึก
ไม่มีราชาหนูไผ่ระดับแม่ทัพนำ หนูไผ่พวกนี้ก็เป็นแค่พวกกระจอกที่ไม่มีกำลังต่อสู้เลย
เกาเวย์กัดเนื้อหมูป่าไปแค่คำเดียวก็รังเกียจจนโยนทิ้งไปข้าง ๆ
“หมูป่าที่ไม่ได้รีดเลือดออกนี่มันอร่อยสู้ไม่ได้จริง ๆ! ยังไม่สู้ลองชิมรสหนูไผ่เลย”
หนูไผ่ตัวอ้วนถูกย่างจนไขมันหยดซู่ ๆ แม้ไม่มีเครื่องปรุง รสชาติก็อร่อยใช้ได้
ไม่แปลกที่คนในศูนย์หลบภัยจะเก็บป่าไผ่ผืนนี้ไว้ ฟาร์มเพาะหนูไผ่ตามธรรมชาติแบบนี้ดีจริง ๆ