เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 37 คำลวงปลุกปั่นผู้คน
สองคนขี้เกียจ สุดท้ายก็ไม่ได้ลงมือทำอาหาร แต่คิดจะไปบ้านหลิวซิงเพื่อเกาะกินต่อ
ข้ออ้างของพวกเขามีพร้อมอยู่แล้ว ที่บ้านแก๊สถูกตัด และที่บ้านหลิวซิงมีถังแก๊สพอดี นี่มันลิขิตฟ้า ลิขิตฟ้าขัดขืนไม่ได้
หลิวซิงมาคลุกคลีกับเกาเวย์ก็ซวยมาถึงแปดชาติแล้ว วุ่นวายมาทั้งเช้า ยังต้องคอยปรนนิบัติ “นายใหญ่” สองคนให้กินข้าวอีก
ได้ยินว่าเกาเวย์ได้รับบาดเจ็บภายใน ต้องการสารอาหาร เขาจึงต้องเค้นสมองหาอาหารจานเด็ดมาให้เจ้านายบำรุงร่างกาย
“วันนี้ก็บังเอิญพอดี ผมแลกขาหมูใหญ่มาหนึ่งชิ้นกับคุณยายที่ยูนิต 5 พอดีเอามาตุ๋นถั่วลิสงให้คุณกิน รับรองว่าบำรุงสุด ๆ”
เกาเวย์พูดอย่างหมดคำจะกล่าว “ล้อเล่นหรือเปล่า ขาหมูตุ๋นถั่วลิสงมันคืออะไรกัน ผมไม่ได้ต้องเร่งน้ำนมสักหน่อย”
เมิ่งถิงเด็กขี้สงสัยรีบถามขึ้น “อะไรคือเร่งน้ำนม? ขาหมูตุ๋นถั่วลิสงอร่อยเหรอ? ทำไมฉันไม่เคยได้ยินชื่อเมนูนี้เลย นี่นายคิดค้นขึ้นใหม่เองหรือเปล่า?”
หลิวซิงยังคงถอนขนขาหมูต่อ “ขาหมูนี้วางมาหลายวันแล้ว เริ่มมีกลิ่นนิดหน่อย แต่คงยังกินได้ อืม ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ เร่งน้ำนมแค่นี้คุณยังไม่รู้จักอีกเหรอ? สมกับเป็นเจ้านายที่เห็นมามาก มีค่าประสบการณ์สูง”