เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 459 สูตรโอสถอายุเสมอฟ้าดิน ทำลายร่างแยกหมิ่นหมัวสิ้นซาก
“หายไปดื้อๆ แบบนี้เลยเหรอ” สือพั่วเทียนรู้สึกขนหัวลุกชัน
“ท่านพี่ทำสำเร็จแล้ว!” ถังเยียนหรานดีใจยกใหญ่
“ปรมาจารย์หลินเก่งกาจเกินไปแล้ว!” อิงจิ่วยิ่งยำเกรงหลินเสี่ยวซานขึ้นไปอีกขั้น
“ขจัดภัยเงียบได้หมดจดเสียที ต่อไปไม่ต้องกลัวว่าจะถูกเอาไปหลอมเป็นเม็ดยาอีกแล้ว!” อูลู่หมิงถอนหายใจโล่งอก
“ตัวการใหญ่จนมุมแล้ว ความแค้นในอดีตถือว่าได้สะสางไปเกินครึ่ง” ปมในใจของสิงจือจี๋คลายลงไปมาก
“เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ นี่แหละคือจุดจบของหมิ่นหมัว” สือโหย่วเซียนพลอยโล่งอกไปด้วย
“ปฐมบรรพจารย์ศักดิ์สิทธิ์ปราดเปรื่องยิ่งนัก!” สือพั่วเทียนได้สติ ก็รีบประจบเอาใจทันที
ถ้าไม่ใช่เพราะปฐมบรรพจารย์ศักดิ์สิทธิ์มองการณ์ไกล แม้แดนศักดิ์สิทธิ์ฮ่าวหรานอาจจะพอยื้อเวลาออกไปได้มาก แต่บั้นปลายสุดท้ายก็คงหนีไม่พ้นจุดจบอันน่าเวทนา