เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 377 ฝึกฝนในเทือกเขาแสนขุนเขา ร่างแยกอวี่ฮว่าจี๋ปรากฏตัว
ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็ฟื้นฟูพลังที่เสียไปกลับมาจนเต็ม
'ตอนนี้ยังไม่จำเป็นต้องใช้โอสถสมดุลต้นกำเนิดต่อมรรค แถมตอนนี้ยังปรุงได้แค่ระดับสี่ริ้วลาย เสียดายของเปล่า ๆ ไว้รอให้ถึงขั้นขัดเกลาความว่างเปล่าสมบูรณ์สูงสุด หรือทะลวงสู่ขั้นรวมร่างแล้วค่อยปรุงแบบห้าริ้วลายถึงจะคุ้ม'
หลินเสี่ยวซานใคร่ครวญเล็กน้อย แล้วไม่ปรุงยาต่อ
พอมาถึงระดับโอสถขั้นเจ็ด ความเก่งกาจของวิชาปรุงยาไม่ใช่ข้อจำกัดเพียงอย่างเดียวอีกต่อไป แต่สิ่งที่จำกัดยิ่งกว่าคือสมุนไพรนั้นหายากและล้ำค่ายิ่งขึ้น
'ได้เวลาออกไปแล้ว' จัดการอวี่ฮว่าจี๋เรียบร้อยหมดจด หลินเสี่ยวซานแค่คิด ร่างก็ปรากฏขึ้นในถ้ำหินทันที
เขาหยิบแหวนจี๋เต้าขึ้นมาสวม สะบัดมือคลายค่ายกลปิดกั้นถ้ำ แล้วก้าวออกจากห้องหิน