ตอนที่ 341 บังเอิญพบต้วนฉางโซ่ว

ตอนที่ 341 บังเอิญพบต้วนฉางโซ่ว

หลินเสี่ยวซานคลุมเสื้อคลุมสมบัติวิเศษ รีบเคลื่อนตัวออกห่างจนหายลับไปจากสายตาทุกคน กระทั่งกระแสจิตก็ไม่อาจตรวจจับร่องรอยเขาได้อีก

'น่าจะพอแล้ว' หลินเสี่ยวซานรู้สึกว่าเปลี่ยวพอและไม่มีใครสะกดรอยตาม จึงร่อนลงสู่พื้นดินแล้วเดินทอดน่องไปตามทุ่งร้าง

เดินไปได้สักพัก พอดีผ่านจุดที่อสูรกลืนทองซ่อนอยู่ใต้ดิน จึงเก็บมันเข้าแหวนจี๋เต้าอย่างเงียบเชียบโดยไม่มีใครรู้ จากนั้นเดินเล่นต่ออีกครู่หนึ่ง แล้วค่อยนำเรือทะลวงมิติออกมาเร่งเดินทางต่อ

ภายในเรือทะลวงมิติ หลินเสี่ยวซานหยิบอสูรกลืนทองขั้นห้าขึ้นมาลูบคลำเล่น

เสี่ยวจินหดร่างเหลือขนาดเท่าฝ่ามือ ทั้งยังเก็บงำไอสังหารทั้งหมดไว้จนดูประณีตงดงามราวกับงานศิลปะชั้นยอด

“กิ๊ง! กิ๊ง!” หลินเสี่ยวซานใช้ข้อนิ้วเคาะเกล็ดมันเบาๆ เสียงที่ดังออกมากลับยิ่งใสกังวาน

“เสี่ยวจิน รู้สึกยังไงบ้าง” หลินเสี่ยวซานถามลอยๆ