กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 230 เกาะใหญ่ไร้นาม
เรือทะลวงมิติแล่นลึกเข้าไปในทะเลได้เพียงไม่กี่พันลี้ ก็เจอกลุ่มสัตว์ทะเลเข้ามาโจมตีอยู่เรื่อยๆ ต่อให้หลินเสี่ยวซานจะผูกความเป็นเจ้าของกับกระจกบดบังนภากาศแล้วก็ยังไม่ต่างกัน
กระจกบดบังนภากาศกำบังได้แค่วิถีสวรรค์กับกลิ่นอายของตัวเอง แต่ไม่อาจบดบังความเคลื่อนไหวของเรือทะลวงมิติได้
“ดูท่าตอนข้ามทะเล กระจกบดบังนภากาศคงช่วยอะไรไม่ได้มากเท่าไหร่” หลังจากฝืนพุ่งทะลวงฝูงสัตว์ทะเลที่เข้ามาขวางและลงมือฆ่าไปส่วนหนึ่งแล้ว หลินเสี่ยวซานก็หยิบกระจกบดบังนภากาศขึ้นมาหมุนเล่นในมือ พลางทอดถอนใจออกมาบ้าง
“เก็บไว้ก่อนดีกว่า วันหน้าพอกลับไปทวีปหย่งอันแล้วต้องลุยเดี่ยว ค่อยเอามาใช้งานใหญ่” หลินเสี่ยวซานเก็บกระจกบดบังนภากาศเข้าที่