กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 54 อาจารย์เรียกพบ
ลั่วไท่เสวียนเป็นใหญ่ที่สุดบนยอดเขาเจ้าสำนัก แค่เขาอยากรู้ ก็ไม่มีที่ไหนบนยอดเขานี้ปิดบังเขาได้
แต่น้ำเสียงแม้จะฟังดูน่าเกรงขาม ลึกๆ ในใจเขาก็ไม่ได้คิดเอาเรื่องอะไรขนาดนั้น
เพียงแต่ถ้าไม่ลงโทษปรามไว้บ้าง สัตว์วิญญาณทั้งยอดเขาเจ้าสำนักคงโดนจับกินจนเกลี้ยงเป็นแน่
ลั่วอู๋ซวงกำลังเปิดอ่านตำราอยู่ พอได้ยินเสียงก็ใจหายวาบ แต่ครู่เดียวก็หายกลัว เพราะนางมีเหตุผลรองรับเรื่องจับสัตว์วิญญาณอยู่แล้ว
แม้ปกติลั่วไท่เสวียนจะไม่บุกเข้ามาในถ้ำของนางตามอำเภอใจ แต่นางก็ยอมเปิดทางเข้าถ้ำแต่โดยดี ยืนรอให้พ่อเดินเข้ามา
ลั่วไท่เสวียนปั้นหน้าขรึมเหาะเข้ามาในลานเรือนของลั่วอู๋ซวง
“ท่านพ่อ ครั้งนี้ที่ข้าจับสัตว์วิญญาณมีเหตุผลนะ ไม่ใช่เพราะนึกอยากกินเองเสียหน่อย!” ลั่วอู๋ซวงชิงพูดขึ้นก่อนทันที
“เหตุผลอะไร?” ลั่วไท่เสวียนผ่อนสีหน้าลงอย่างพอดิบพอดี