เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 42 ฝูงอสูรขวางทาง
อาจเพราะอสูรเก่งๆ แถวนั้นไปรวมตัวกันตรงเถาวัลย์หมื่นปีหมดแล้ว หลังจากนั้นการเดินทางของหลินเสี่ยวซานจึงราบรื่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ไม่มีอสูรระดับหนึ่งช่วงปลายโผล่มาแจกหัวให้ฟันอีกเลย
แต่พอยิ่งออกห่างจากจุดที่เถาวัลย์หมื่นปีอยู่มาไกลมาก หลินเสี่ยวซานก็ยังไม่เจอปัญหาอะไรอยู่ดี
'ยังไม่มีอสูรระดับหนึ่งช่วงปลายมาขวางทางอีกเหรอ' หลินเสี่ยวซานสงสัยอยู่บ้าง
'ช่างเถอะ มุ่งหน้าลึกเข้าไปเรื่อยๆ ก็พอ' หลินเสี่ยวซานคงไม่หยุดอยู่กับที่เพียงเพราะเรื่องแค่นี้
“ฟึ่บๆ...” หลินเสี่ยวซานใช้วิชาควบคุมวายุกำกับไม่ขาดสาย กระโดดพุ่งตัวลัดเลาะไปตามป่าเขาอย่างต่อเนื่อง
ด้วยแรงกดดันที่หลินเสี่ยวซานปล่อยออกมาตอนเดินทางเวลานี้ อสูรที่ต่ำกว่าระดับหนึ่งช่วงปลายจึงไม่มีตัวไหนกล้าเข้ามาก่อกวน