กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 37 ขั้นหลอมปราณชั้นแปด!
ทั้งสามคนกลับไปที่ลานหลังร้านยันต์เล็ก ๆ แล้วนั่งลง
“พี่คะ เป็นศิษย์สายในแล้วรู้สึกยังไงบ้าง?” ซูเสี่ยวเยว่ถาม ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ
“ก็พอใช้ได้ มีความรู้สึกเหมือนตัวลอย ต้องตั้งสติให้มั่นไว้” หลินเสี่ยวซานยังมีสติอยู่
การส่งหลินเสี่ยวซานเข้าสายในได้ เป็นหนึ่งในความตั้งใจที่พ่อแม่ของหลินเสี่ยวซานเคยฝากไว้ ไม่คิดว่าจะทำสำเร็จง่าย ๆ แบบนี้
“พี่คะ ข้าก็ได้อานิสงส์ไปกับพี่ด้วย ต่อไปธุรกิจร้านยันต์เล็ก ๆ คงขายดีจนไฟลุก” ซูเสี่ยวเยว่นึกถึงร้านยันต์ของตัวเอง
“แค่ข้าไม่มีเวลาวาดยันต์เยอะขนาดนั้น...” พอคิดถึงตรงนี้ ซูเสี่ยวเยว่ทั้งตื่นเต้นทั้งเสียดาย