เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 2 วิชาชิงฟ้าสรรค์สร้าง
ไม่รู้ว่าหลับไปนานแค่ไหน หลินเสี่ยวซานค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา
“พ่อ! แม่!” หลินเสี่ยวซานร้องเรียกออกไปตามสัญชาตญาณ
“พ่อแม่ไม่อยู่แล้วนี่นา” ไม่ช้าหลินเสี่ยวซานก็ตื่นเต็มตา สีหน้าเต็มไปด้วยความขมขื่น
“พ่อกับแม่หวังให้ข้าได้ดีมาตลอด ไม่ได้สิ จะมัวมาหมดอาลัยตายอยากอยู่แบบนี้ไม่ได้!” หลินเสี่ยวซานเริ่มตั้งสติฮึดสู้อีกครั้ง
ถึงอย่างไรเขาก็เป็นผู้บำเพ็ญเพียรขั้นหลอมปราณชั้นสี่ จิตใจย่อมเข้มแข็งกว่าคนทั่วไปมาก สีหน้าของหลินเสี่ยวซานจึงค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเด็ดเดี่ยวขึ้นมา
‘ถ้าเอามรดกของพ่อแม่ไปแลกเป็นยาที่เหมาะกับตัวเองทั้งหมด ก็น่าจะฝึกถึงขั้นหลอมปราณชั้นห้าได้ แต่หลังจากนั้นล่ะจะทำยังไงต่อ’
‘ต้องใช้มรดกพวกนี้เป็นทุน ไปเรียนวิชาหาเงินติดตัวสักอย่างแล้ว’