กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 143 ไปที่บ้านเก่าของอวี๋เลี่ยง!
เพราะอย่างไรเสีย คำให้การก็ระบุเพียงว่า “รถคันนั้นฉันรู้จัก เป็นของอวี๋เลี่ยงที่อยู่หมู่บ้านข้าง ๆ เรา”
เฉินโม่ได้ยินดังนั้นก็ได้แต่ฟัง
“ถามหารูปร่างหน้าตาหรือ?”
เขาถามกลับประโยคหนึ่ง น้ำเสียงแฝงด้วยความมั่นใจ
“อู๋เสี่ยวอวี่ คุณคิดว่าคนปกติที่ไหนจะขับรถตู้ที่ต่างจากรถที่ตัวเองขับอยู่เป็นประจำออกไปตอนกลางดึก”
“แล้ววิ่งรอกไปที่บ้านเก่าที่ทิ้งร้างไปนาน เพียงเพื่อ ‘หยิบของที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้’ อย่างนั้นหรือ?”
ทุกประโยคที่เขาพูด น้ำเสียงก็ยิ่งหนักแน่นขึ้น
“แถมที่เหลือกินกว่านั้นคือ พอเขาไปถึงที่นั่น เขากลับตั้งใจไขกระจกหน้าต่างลงมาทักทายคนในละแวกนั้น”
“จากนั้นก็อ้างว่า ‘ลืมกุญแจ’ แล้วก็หันหลังกลับขับออกไปเลย”