กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 66 งั้นฉันขึ้นไปแล้วนะ
เฉินโม่ขับรถไปอย่างมั่นคงในยามค่ำคืน โดยมีเฉิงเสี่ยวเหวินนั่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับ
ภายในรถเงียบสงบ มีเพียงเสียงดนตรีฟังสบายที่ดังมาจากวิทยุ
“ยังคิดเรื่องคดีของหลิ่วชิงชิงอยู่เหรอ?” เฉิงเสี่ยวเหวินเอ่ยขึ้นมาทันที
มือของเฉินโม่ที่จับพวงมาลัยอยู่กระชับแน่นขึ้น
“อืม”
“อันที่จริง ฉันกำลังคิดปัญหาเรื่องหนึ่งอยู่ตลอด”
เฉิงเสี่ยวเหวินมองแสงไฟที่พริ้วไหวภายนอกหน้าต่าง
“อู๋หมิงในฐานะจิตแพทย์ ความโศกเศร้าที่เขาแสดงออกมานั้น ‘มาตรฐาน’ เกินไป”
“มาตรฐาน?”