ตอนที่ 35 ไม่ได้มีกรรมพันธุ์มาด้วยหรอกนะ

ตอนที่ 35 ไม่ได้มีกรรมพันธุ์มาด้วยหรอกนะ

เขาพูดคุยเป็นเพื่อนกับคังลี่ไปพลาง เล่าเรื่องตลกขบขันในกองตำรวจไปพลาง

ทำให้คังลี่หัวเราะคิกคักไม่หยุด พลางเหลือบมองไปทางห้องครัวที่ร่างสูงโปร่งสวมผ้ากันเปื้อนร่างนั้น

กำลังสาละวนอยู่กับการจัดการปลาตัวหนึ่ง

ในห้องครัว เวินหมินเต๋อกำลังหั่นผักพลางเงี่ยหูฟังความเคลื่อนไหวในห้องนั่งเล่น

แม้ในใจจะไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง แต่มือก็ยังไม่หยุดทำงาน

ไม่นานนักคังลี่ก็ลุกขึ้นพลางยิ้ม “พวกคุณคุยกันไปก่อนนะ ฉันจะไปช่วยเขาในครัวหน่อย ซุ่มซ่ามเหลือเกิน”

ในห้องนั่งเล่นเหลือเพียงเฉินโม่กับเวินเฟยสองคน

เฉินโม่มองตามคังลี่ที่เดินเข้าห้องครัวไป อดไม่ได้ทอดถอนใจ ว่าที่แม่ยายคนนี้เป็นคนไม่ธรรมดาจริง ๆ

สามารถกำราบพ่อตาเขาได้อยู่หมัดทีเดียว