กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 8 พวกคุณกลับไปเถอะ
“ตายแล้ว! เสี่ยวโม่นายนี่อนาคตไกลจริง ๆ! เรียนจบปุ๊บก็ซื้อรถให้ที่บ้านแล้ว!”
“คุณเฉิน นี่คุณเลี้ยงลูกชายได้ยอดเยี่ยมจริง ๆ! เป็นเด็กดีที่รู้จักกตัญญูจริง ๆ!”
ซือเสี่ยวม่านและเฉินเหยียนลงจากรถมาด้วย ได้ยินคำชมเชยรอบด้านแล้วใบหน้าก็ยิ้มแย้มอย่างมีความสุข
ปากของซือเสี่ยวม่านยังพึมพำเบา ๆ ว่า “เด็กคนนี้ชอบใช้เงินฟุ่มเฟือย” แต่ความภาคภูมิใจในแววตานั้นกลับปิดไม่มิด
เฉินโม่พิงกายลงบนตัวถังรถคันใหม่ที่เย็นเฉียบ
เขามองดูท่านอาที่ถูกเพื่อนบ้านล้อมหน้าล้อมหลังด้วยใบหน้าเบิกบาน มุมปากก็ยกยิ้มอย่างพึงพอใจ
หลังอาหารเย็น ยามค่ำคืนได้ปกคลุมไปทั่วทั้งตำบลเฉินเจีย
เฉินต้าชวนและซือเสี่ยวม่านยืนกรานจะไปส่งเฉินโม่ที่สถานีขนส่งผู้โดยสารตรงทางเข้าตำบล
“เสี่ยวโม่ ไปถึงในเมืองแล้ว ต้องกินข้าวให้ตรงเวลา อย่าโต้รุ่งบ่อยนักล่ะ”