กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
223
สุดท้าย เย่ซิงเฉินก็ขอตัวออกจากห้องทำงาน
เขาเห็นอู๋เกอเดินไปทางบันได เย่ซิงเฉินคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตามไป ทั้งสองอยู่ห่างกันแค่หนึ่งขั้นบันได
อู๋เกอหันมามองเย่ซิงเฉินแล้วกล่าวว่า: “คุณเย่ ยินดีต้อนรับกลับมา!”
เย่ซิงเฉินตอบกลับอย่างเย็นชา: “ขอบคุณ! คุณอู๋ ยินดีต้อนรับกลับมาเช่นกัน! คุณไม่……คุณออกจากโรงพยาบาลได้ยังไง ทั้งๆ ที่อาการบาดเจ็บยังไม่หายดี? ไม่นอนพักต่ออีกหน่อยล่ะ?”
เขาต้องการจะถามว่า แกเป็นถึงโจรขุดสุสาน ทำไมไม่ไปปล้นสุสาน แต่กลับมาที่นี่ทำไม?
แต่ก็คิดได้ว่าถามแบบนั้นอาจจะเปิดเผยตัวเอง