กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
206
หลินเป่ยฝานรายงานเรื่องนี้ให้กับสมาชิกในกลุ่มเพื่อนอาจารย์
ทุกคนต่างตื่นตระหนก และไม่พอใจ
หลินเป่ยฝานรู้สึกผิดมาก
หลินเป่ยฝาน: ถ้าผมไม่ได้พาอาจารย์ไปอยู่ที่บ้านพักหลังนั้น อาจารย์ก็คงไม่เจอเรื่องแบบนี้ ผมผิดเอง! เห็นอาจารย์นอนอยู่บนเตียง หัวใจผมเหมือนถูกทิ่มแทง
ทุกคนต่างก็รีบปลอบใจเขา
หลินเต้าเหอ: คุณหลิน อย่าโทษตัวเอง ไม่ใช่ความผิดของคุณ!
หลิวรั่วเทียน: ใช่! คุณหลิน ไม่มีใครอยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น!
ไป๋ซวงซวง: พวกเรารู้ว่าคุณสนิทกับอาจารย์มากที่สุด! อาจารย์เข้าโรงพยาบาล คุณต้องเป็นคนที่เสียใจมากที่สุด!