กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
203
“พวกคุณจะตื่นเต้นอะไรกันขนาดนั้น? แค่เพราะอยากรู้ว่าผมขาดทุนไปเยอะขนาดไหนเนี่ยนะ?”
ถึงจะขาดทุนเยอะ ก็เป็นฉันที่ขาดทุน ไม่ใช่พวกคุณซักหน่อยแล้วจะตื่นเต้นอะไรกัน?
ทุกคนไม่สนใจ พวกเขายังคงเร่งเร้าให้หลินเป่ยฝานพูด
หลินเป่ยฝานพูดอีก “พวกคุณเป็นคนบังคับให้ผมพูดนะ ไม่ใช่ผมอยากจะพูด! พอฟังจบแล้ว พวกคุณอย่าตื่นเต้นตกใจ ทำใจให้สบายๆแล้วกัน เพราะชีวิตคนเรามันมีอะไรสนุกๆ อีกเยอะ เข้าใจไหม?”
“เลิกพูดมากได้แล้ว! รีบๆ พูดมา!” ทุกคนรำคาญ
“ก็ได้ ผมพูดก็ได้!” หลินเป่ยฝานถอนหายใจ “จริงๆ แล้ว……ผมไม่ได้ขาดทุนอะไรมากมาย!”