กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
196
หลินเป่ยฝานเก็บเบอร์ติดต่อของเหล่าคุณหนูไว้ด้วยใบหน้ายิ้มแป้น เขาหันไปหาหลิวเซียวเหยา ตบบอกอย่างมั่นใจ “อาจารย์ วางใจได้ ผมจะไม่ยอมให้พวกผู้หญิงเข้าใกล้คุณเด็ดขาด! เว้นแต่ว่าจะข้ามศพผมไปก่อน!”
“ขอบใจมาก!” หลิวเซียวเหยาพูดอย่างฝืนๆ
“ไม่เป็นไร นี่เป็นสิ่งที่ผมควรทำ!” หลินเป่ยฝานพูดอย่างจริงจัง
ในตอนนั้น ก็มีคนมาดึงแขนของหลินเป่ยฝาน แล้วลากเขาไปที่มุมห้อง
หลินเป่ยฝานหันไปมอง เห็นใบหน้างดงามที่เต็มไปด้วยความโกรธ