กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
162
“งั้นผมไปล่ะนะ!” เย่ซิงเฉินถอนหายใจ
“เดี๋ยวก่อน!” เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น
เย่ซิงเฉินดีใจจนเนื้อเต้น เขาหันกลับไปหาฉู่รั่วเสวี่ย “คุณฉู่ คุณมีอะไรจะบอกผมงั้นเหรอ?”
ฉู่รั่วเสวี่ยทำหน้างงๆ เธอชี้นิ้วไปที่ป้าหลี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ “ฉันไม่มีอะไรจะพูดหรอก แต่เธอต่างหาก ที่มีเรื่องจะคุยกับเธอ”
เย่ซิงเฉิน “…………”
ป้าหลี่เดินเข้ามาหาเย่ซิงเฉิน แล้วพูดด้วยความเป็นห่วงเป็นใยว่า “ดูแลตัวเองดีๆ นะ! ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่เพื่อฉัน เธอก็ต้องกลับมาอย่างปลอดภัย!”
เย่ซิงเฉิน “……..”
เวรเอ๊ย………
หลบไปไกลๆ เลยไป๊!