กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
160
160 (ฟรี)
ต่อมาเป็นเวลาอาหาร
ฉู่รั่วเสวี่ยใช้มีดและส้อมทั้งสองมือ ค่อยๆ เคี้ยวอาหารอย่างช้าๆ ยกแก้วไวน์แดงขึ้นมาจิบเป็นครั้งคราวก็ ดูสง่างามเช่นเคย
แต่พอถึงตาฝั่งเย่ซิงเฉิน ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง
ป้าหลี่ก้มหน้าก้มตากินอย่างเอร็ดอร่อย “อืม! อร่อย! อันนี้อร่อย! อันนั้นก็อร่อย! อร่อยทุกอย่างเลย……อร่อยจนหยุดไม่ได้!”
บางครั้งกินเยอะๆ เข้า เธอก็ยกแก้วไวน์แดงขึ้นดื่มอึกใหญ่ แสดงถึงความหิวกระหาย
เย่ซิงเฉินทนสายตาประหลาดๆ จากคนรอบข้างไม่ไหว พร้อมกับพูดด้วยสีหน้าบึ้งตึงว่า “กินช้าๆ หน่อย ไม่มีใครแย่งหรอก!”
ป้าหลี่ทำน้ำเสียงน้อยใจ “แต่มันอร่อยจริงๆ นี่นา!”