บทที่ 80

บทที่ 80

หลินเป่ยฝานกับซ่งหยูฉิงเดินจับมือกันอยู่ข้างหน้าราวกับกิ่งทองใบหยก!

อู๋เกอกับแม่หลิวเดินจับมือกันด้านหลังราวกับเป็นแม่กับลูก!

อู๋เกอพยายามสลัดมือแต่พบว่าไม่อาจหลุดจากมือของแม่หลิวได้ จึงพูดอย่างช่วยไม่ได้ “พี่สาวหลิว คุณช่วยปล่อยมือก่อนได้ไหม ทุกคนกำลังมองอยู่!”

แม่หลิวยิ้มอย่างเขินอายและพูดอย่างติดตลกว่า "ฉันจำได้ว่าเคยถูกเรียกที่รัก แต่พอเดินจับมือกัน เธอกลับเรียกฉันพี่สาวหลิว นี่มันชวนให้หงิดหงุดจริงๆ

อู๋เกอ “อ๊อก~”