บทที่ 9

บทที่ 9 ศิษย์น้องซะที่ไหน นี่มันจะฆ่ากันชัดๆ!

“ฉันขอพร……ให้ประสาทสัมผัสดีขึ้นร้อยเท่า!”

[ติ๊ง! คำขอของท่านได้รับการอนุมัติ]

ในพริบตา หลินเป่ยฝานรู้สึกเหมือนเข้าสู่อีกโลกหนึ่ง แค่สายลมเบาๆพัดปะทะตัว มันก็ทำให้เขารู้สึกเสียวซ่าน

ในห้องผู้ป่วย จ้าวซือหมิงหยิบเข็มเงินเล่มใหญ่ออกมาจากกล่อง ลนไฟเพื่อฆ่าเชื้อ

“ศิษย์น้อง ทนหน่อยนะ เดี๋ยวก็ดีขึ้น!”