บทที่ 5

บทที่ 5 สะใจจริงๆ! แกรู้สึกยังไงบ้างที่ฉันอยู่ตรงหน้าแต่ก็ทำอะไรฉันไม่ได้!

หลังจากเก็บโทรศัพท์แล้ว ซ่งหยูฉิงเกิดความรู้สึกมีความสุขอย่างอธิบายไม่ถูก

เธอค้นพบว่านายน้อยหลินคนนี้มีข้อดีอีกอย่างหนึ่ง นั่นคือความจริงใจไม่เสแสร้ง บรรยากาศเวลาคุยกับเขาเป็นกันเองมาก สามารถสนุกเฮฮาพูดติดตลกใส่กันได้

เขาไม่เย่อหยิ่งเหมือนที่พวกนายน้อยคนอื่นๆมักทำจนติดเป็นนิสัยเลย เวลาคุยกับเขามันชวนให้รู้สึกสบายมาก

ซ่งหยูฉิงเกิดความรู้สึกหลงใหลในตัวเขาอย่างอธิบายไม่ถูก เริ่มเฝ้ารอให้ถึงมื้อเย็นโดยไม่รู้ตัว