บทที่ 3

บทที่ 3 พระเอกที่น่าสงสาร!

วันนี้ลงตอนที่ 3 - 6

“ฉันขอพรให้มีผู้หญิงหนัก 100 ปอนด์……ไม่สิ ซัก 120 ปอนด์ล้มทับตัวเอง!” หลินเป่ยฝานขอพรอย่างมุ่งมั่นแน่วแน่

[ติ๊ง! คำขอของท่านได้รับการอนุมัติ]

และในตอนนั้นเอง ซ่งหยูฉิงเผยยิ้มเล็กน้อย เอ่ยปากว่า “ขอโทษที ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่”

“เชิญตามสบาย” หลินเป่ยฝานเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ

ซ่งหยูฉิงลุกขึ้นยืน แต่ก้าวไปได้ไม่ถึงสองก้าว ส้นสูงใต้รองเท้าก็หักลงอย่างกะทันหัน ร่างเธอเอนไปทางหลินเป่ยฝานอย่างพอเหมาะพอเจาะ

“ระวัง!!”

แต่หลินเป่ยฝานรู้สึกตัวช้าไปนิด จึงเข้าประคองเธอไม่ทัน ทั้งสองล้มลงกับพื้นไปด้วยกัน