เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 419 - จดหมายของไป๋เสวี่ย
หลิวอวิ๋น ถังเฉิน และโก่วจื่อ นั่งอยู่บนที่นั่งอันทรงเกียรติภายในห้องโถง ทอดสายตามองอู๋ฟู่กุ้ยที่กำลังยืนอยู่เบื้องล่าง
ในเวลานี้ อู๋ฟู่กุ้ยประสานมือขึ้น ละทิ้งท่าทางกะล่อนขี้เล่นในยามปกติ เปลี่ยนเป็นสีหน้าเคร่งขรึมจริงจังแล้วกล่าวว่า
"เรียนท่านโก่วจื่อ ท่านไป๋เสวี่ยไม่ได้อยู่ที่หอการค้าจันทร์โลหิตตั้งแต่หนึ่งปีก่อนแล้วขอรับ"
ข่าวนี้สำหรับโก่วจื่อแล้ว ไม่ต่างอะไรกับสายฟ้าฟาดลงกลางวันแสกๆ ไป๋เสวี่ยไม่อยู่แล้วงั้นหรือ ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมพอกลับมาถึง ไป๋เสวี่ยจึงไม่ได้ออกมารับ ในเวลานี้ จิตใจของเขายิ่งร้อนรุ่มดั่งไฟแผดเผา เริ่มกังวลถึงความปลอดภัยของไป๋เสวี่ยขึ้นมาจับใจ
โก่วจื่อรีบถามละล่ำละลักว่า
"ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน แล้วออกจากหอการค้าจันทร์โลหิตไปได้อย่างไร"