เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 379 - ปกป้องเกียรติยศ
ทุกคนต่างมองดูหลิวอวิ๋นด้วยความกังวล กลัวว่าหลิวอวิ๋นจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ในเวลานี้ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่สาม และศิษย์พี่สี่ต่างก็ไม่อยู่ ส่วนศิษย์พี่รองในฐานะเจ้าตำหนักอเวจีก็มีเรื่องมากมายให้ต้องดูแลจนไม่อาจปลีกตัวมาได้ ศิษย์พี่ห้าหลิวอวิ๋นจึงเปรียบเสมือนเสาหลักของพวกเขา
ทว่า หลิวอวิ๋นกลับยิ้มกว้างอย่างไม่ใส่ใจราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วเอ่ยว่า
"ไม่อย่างนั้นนายคิดว่าฉันอาศัยอะไรที่มีระดับพลังต่ำกว่าพวกเขาหนึ่งขั้น แต่สุดท้ายกลับสามารถเอาชนะพวกเขาได้อย่างราบคาบในพริบตาล่ะ"
"แต่อย่างไรเสีย การต่อสู้กับสัตว์อสูรเป็นประจำ บาดแผลแค่นี้ฉันชินแล้วล่ะ"
หลิวอวิ๋นไอออกมาเป็นเลือดอีกคำหนึ่ง
"ด้วยความแข็งแกร่งของศิษย์พี่ห้า การจะเอาชนะพวกเขาเป็นเพียงแค่เรื่องของเวลา เหตุใดต้องรีบร้อนจนทำให้ตนเองบาดเจ็บขนาดนี้ด้วย"