เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 376 - วินาทีที่ฉันชักกระบี่ พวกนายก็แพ้แล้ว
เมื่อสิ้นเสียงพูด ทั่วทั้งฟ้าดินพลันส่งเสียงสะท้อนก้อง บนร่างของหลิวอวิ๋นระเบิดประกายแสงอันหาญกล้าไร้ผู้ต่อต้านออกมาในทันที
เมื่อผู้คนจำนวนมากสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่กระจายออกมาจากเวทีประลองขนาดยักษ์ แววตาของแต่ละคนต่างเปล่งประกายไหวระริก พวกเขาจับจ้องมองหลิวอวิ๋นตาไม่กะพริบ หลิวอวิ๋น ศิษย์คนที่ห้าแห่งตำหนักอวี๋เหนียน ระดับจักรพรรดิยุทธ์ขั้นสาม จะสามารถหยั่งรู้อักษรแห่งมรรคาได้กี่ตัวกันแน่
ในชั่วพริบตานั้น ฟ้าดินเกิดความปั่นป่วน ระเบิดพลังอำนาจอันน่าตกตะลึงออกมา นั่นคือเจตจำนงกระบี่ นั่นคือผู้เป็นนายแห่งวิถีกระบี่ นั่นคือเทพกระบี่
อักษรคำว่ากระบี่ขนาดยักษ์ที่เปล่งประกายแสงสีทองทีละตัวกลายสภาพเป็นลำแสง ร่วงหล่นลงมาโอบล้อมรอบกายของหลิวอวิ๋น