เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 319 - ไขกระดูกสายฟ้า
ดวงอาทิตย์ค่อยๆ ลอยสูงขึ้น แขวนเด่นอยู่กลางท้องนภา ทำให้ทั่วทั้งฟ้าดินเริ่มร้อนระอุขึ้นมา
ทว่าในเวลานี้ แม้แสงแดดจะแผดเผา แต่ภายในใจของทุกคนก็ยังคงไม่อาจสงบนิ่งลงได้ เพราะภาพเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ ทำให้พวกเขายังคงไม่หายจากอาการตกตะลึง
ศิษย์ลำดับสิบแห่งตำหนักอวี๋เหนียน โก่วจื่อ ได้สลักลึกเข้าไปในก้นบึ้งหัวใจของทุกคนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ส่วนถังเฉิน การที่โก่วจื่อบดขยี้ยอดอัจฉริยะศิษย์ใหม่ทั้งสามคนเมื่อครู่นี้ มันช่างน่าตื่นตะลึงจนเกินไป จนกลบรัศมีของถังเฉินไปเสียมิด สายตาเกือบทั้งหมดจึงจับจ้องไปที่ร่างของโก่วจื่อเพียงคนเดียว
"ถึงยามเที่ยงแล้ว เปิดหุบเขาเทพสายฟ้าได้" จื่อโยวไห่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นแล้วเอ่ย
ซุนอู๋คงตบไหล่ของถังเฉินและโก่วจื่อเบาๆ "พวกนายเข้าไปเถอะ ศิษย์พี่จะรออยู่ตรงนี้ จำเอาไว้ว่าอย่าฝืนทำตัวเก่ง พวกนายอย่าคิดว่าจะเก่งเหมือนศิษย์พี่ในอดีตเชียวนะ"