เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 317 - เทพมารบรรพกาล
ถังเฉินมองดูเงาร่างกลางอากาศสายนั้นแล้วยิ้มออกมาจากใจจริง
"โก่วจื่อคนนี้ วางมาดเก่งไม่เบาเลยแฮะ" ถังเฉินกอดอกพลางเอ่ยขึ้น
และในจังหวะที่โก่วจื่อกำลังจะพุ่งทะลวงผ่านสายธารสีดำไปนั้น ใต้ฝ่าเท้าของเขา ธารน้ำแข็งสายนั้นก็ไหลทะลักขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง หมายจะแช่แข็งร่างของโก่วจื่อไว้โดยตรง
เหลิ่งรั่วจี๋แค่นยิ้มเย็น "พลังของนายไม่เลวเลยจริงๆ แต่น่าเสียดายที่นายประเมินน้ำแข็งลี้ลับสวรรค์ของฉันต่ำเกินไป นายต้องพ่ายแพ้แน่นอน"
ธารน้ำแข็งทะลักขึ้นมา ทันทีที่สัมผัสถูกฝ่าเท้าของโก่วจื่อ มันก็แช่แข็งในชั่วพริบตา จากนั้นก็ลุกลามไปทั่วทั้งร่างของโก่วจื่ออย่างรวดเร็ว ในเวลาต่อมา ภายใต้สายธารสีดำนั้น มองเห็นรูปสลักน้ำแข็งในร่างมนุษย์ยืนนิ่งสนิทอยู่ตรงนั้น ไม่ไหวติงเลยแม้แต่น้อย