กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 312 - จื่อโยวไห่
ฟากฟ้าถูกฉีกกระชากออกอย่างต่อเนื่อง ฝ่าเท้าข้างนั้นคล้ายกับมุดออกมาจากรอยแยกของท้องนภา ราวกับเป็นฝ่าเท้าแห่งสวรรค์ที่เหยียบย่ำลงมาอย่างไม่คิดจะออมแรงแม้แต่น้อย
ในเมื่อหน่วยบังคับใช้กฎบีบคั้นไม่ยอมหยุด คิดจะเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของตำหนักอวี๋เหนียน เช่นนั้นซุนอู๋คงก็ไม่คิดจะปล่อยหน่วยบังคับใช้กฎไปง่ายๆ การเหยียบย่ำสั่งสอนกลับไปอย่างสาสมต่างหากคือสิ่งที่เขาควรทำ
พายุหมุนกวาดพัดไปทั่วทั้งลานกว้าง ผู้คนนับไม่ถ้วนแหงนหน้ามองฝ่าเท้าแห่งฟากฟ้านั้น ความตกตะลึงในหัวใจไม่อาจปกปิดไว้ได้เลย