กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 302 - คลังอาวุธ
หลังจากถังเฉินและโก่วจื่อกินอิ่มหนำสำราญอย่างมีความสุข ซุนอู๋คงก็ตกอยู่ในสภาพน่าเวทนา เดิมทีกินข้าวก็อึดอัดใจพออยู่แล้ว ใครจะไปคิดว่างวดนี้หน้าที่ล้างชามก็ยังตกเป็นของเขาอีก
ช่างไร้ความยุติธรรมสิ้นดี ทำไมทุกคนถึงต้องกลั่นแกล้งเขาคนเดียว ส่วนศิษย์น้องเล็กกลับไม่ต้องทำอะไรเลยสักอย่าง
หลังจากจัดการงานเสร็จสิ้น ถังเฉินก็ลากซุนอู๋คงไปเดินเล่นรอบภูเขา ที่นี่ไม่มีอะไรแปลกตาเป็นพิเศษ ทว่าขุนเขาสูงใหญ่ สายน้ำไหลริน และผืนป่าเขียวขจี ทำให้ทัศนียภาพงดงามอย่างยิ่ง เหมาะแก่การใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบ
วันเวลาดำเนินไปอย่างรื่นรมย์