เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 296 - เยี่ยจู๋เอ๋อร์กราบอาจารย์
ชั่วพริบตานั้น ฟ้าดินพลันเงียบสงัดลง
ผู้คนเกือบทั้งหมดต่างยืนอ้าปากค้างจ้องมองถังเฉินอย่างโง่งม คำพูดของป๋ายเมี่ยนซูเซิงดังก้องอยู่ในหัวของพวกเขาไม่ขาดสาย ดั่งสายฟ้าฟาดระเบิดตูมตามอยู่ในสมอง
โดยเฉพาะหลี่เทียนป้าที่มองดูถังเฉินด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ที่แท้ตั้งแต่แรกที่ถังเฉินพูดมาล้วนเป็นความจริงทั้งสิ้น ช่วงหลายวันนี้ที่ป๋ายเมี่ยนซูเซิงมายืนรออยู่ที่หน้าประตูตำหนักอเวจี ก็เพื่อรอคอยถังเฉินจริงๆ
แต่จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจ ถังเฉินกับโก่วจื่อ มองอย่างไรก็เป็นเพียงคนธรรมดาสองคน ระดับพลังก็งั้นๆ ความแข็งแกร่งก็คงไม่ได้เรื่อง เหตุใดจึงทำให้ป๋ายเมี่ยนซูเซิงผู้เป็นปีศาจสังหารคนนี้ ยอมมาคอยต้อนรับอย่างนอบน้อมถึงเพียงนี้