เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 277 - ไม่ใช่การยอมรับ แต่คือการยอมจำนน
ภายในห้องพัก มีคนหลายคนก้าวเดินเข้ามาอย่างช้าๆ
ในห้องมีกลิ่นควันหอมลอยอบอวล เมื่อสูดดมเข้าไปกลับให้ผลลัพธ์ในการสงบจิตและยึดเหนี่ยววิญญาณ
"เครื่องหอมสะกดวิญญาณ ตระกูลเยี่ยก็ยังคงเป็นตระกูลเยี่ย มีของล้ำค่าเช่นนี้ด้วย" ถังเฉินแอบประหลาดใจในใจ
ทุกคนเดินมาถึงหน้าเตียงนอน มีม่านไข่มุกกั้นอยู่ เลือนรางพอให้เห็นร่างหนึ่งนอนอยู่ภายใน
"เชิญ" เยี่ยหลี่เบี่ยงตัวหลบไปด้านข้างพลางผายมือ
ถังเฉินก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ เลิกม่านไข่มุกขึ้น เจตจำนงอันบ้าคลั่งสายหนึ่งพลันซัดสาดเข้ามา ในความว่างเปล่าอันกว้างใหญ่ โม่เทวะได้สะกดเจตจำนงที่กำลังอาละวาดนั้นเอาไว้ เขาเดินหน้าเข้าไปทีละก้าว ในที่สุดก็เห็นเยี่ยจู๋เอ๋อร์กำลังนอนสงบนิ่งอยู่บนเตียง