กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 270 จงมาเป็นข้ารับใช้ ช่วยฉันขึ้นครองราชันย์!
แม้พายุจะสงบลง แม้เสียงจะเงียบหายไป แต่สุ้มเสียงเหล่านั้นกลับยังคงดังก้องกังวานอยู่ระหว่างฟ้าดิน ในหัวของทุกคน เวลานี้ยังคงสะท้อนคำพูดอันหยิ่งผยองไร้เทียมทานของถังเฉิน โอหังอย่างถึงที่สุด ไร้ผู้ใดเปรียบในใต้หล้า
แม้แต่คนที่ไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง ก็ไม่ต่างกัน หัวใจสั่นสะท้านไม่หยุด คำพูดเหล่านั้นได้ประทับลึกเข้าไปในส่วนลึกของจิตใจ ไม่อาจสงบลงได้เป็นเวลานาน
เหนือสุสานหมื่นจักรพรรดิอันกว้างใหญ่ ในชั่วพริบตานี้ กลับเงียบสงบอย่างผิดปกติ เงียบสงบดั่งป่าช้า แม้แต่เสียงลมก็ไม่ได้ยิน ราวกับเป็นแดนมรณะ