เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 222 - เผลอทำลายไปโดยไม่ระวัง
ทั่วทั้งมิติสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง ราวกับพร้อมจะพังทลายลงมาได้ทุกเมื่อ
ถังเฉินยืนตระหง่านอย่างองอาจ แหงนมองขึ้นไปบนฟากฟ้า ฝ่ามือแสงขนาดยักษ์นั้นยังคงทุบทำลายลงมาด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ
ทันใดนั้น มุมปากของถังเฉินพลันยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
สายลมบ้าคลั่งพัดกระหน่ำ ฝ่ามือยักษ์กลางอากาศดูเหมือนจะหยุดชะงักค้างอยู่ตรงนั้น ไม่ว่าเจตจำนงจักรพรรดิยุทธ์จะออกแรงมากเพียงใด ก็ไม่อาจขยับคืบหน้าลงมาได้แม้แต่เศษเสี้ยวเดียว
"เกิดอะไรขึ้น?"
เงาร่างแสงอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง บนร่างของเขาคล้ายกับมีสิ่งใดบางอย่างตรึงร่างเอาไว้แน่นจนไม่อาจขยับเขยื้อนได้
ในเวลานั้น ปรากฏเงาดำขนาดยักษ์ที่มีวงแหวนแสงสองวงลอยเด่นอยู่เหนือร่างของเขา
"ลองเงยหน้าขึ้นไปมองดูสิ"
ถังเฉินเอ่ยอย่างสุขุมเยือกเย็นเป็นพิเศษ