กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 191 - ยังไม่พอ
"รีบเวลาอย่างนั้นหรือ" เมื่อน้ำเสียงราบเรียบดังขึ้น หัวใจของผู้คนนับไม่ถ้วนต่างสั่นสะท้านอย่างรุนแรง พลางจับจ้องไปยังจุดระเบิด เจ้าหมอนี่จะหยิ่งยโสเกินไปแล้ว
บนท้องฟ้า ถังเฉินยืนตระหง่านอยู่กลางมิติว่างเปล่า ก้มมองลงมาเบื้องล่าง แววตาสีทองสงบนิ่งอย่างยิ่ง
ตูม ตูม
เสียงระเบิดดังกึกก้องติดต่อกันหลายครั้ง ร่างทั้งเจ็ดร่างพลันกระเด็นลอยออกไป บนร่างของพวกเขาราวกับถูกเผาไหม้ด้วยเปลวเพลิงสีทองที่ไม่มีวันมอดดับ
จนกระทั่งเปลวเพลิงสีทองมอดดับลงไปอย่างสมบูรณ์ นอกจากเสียงพายุที่พัดโหมกระหน่ำแล้ว ทั่วทั้งฟ้าดินก็ไม่มีเสียงอื่นใดดังขึ้นอีกเลย