กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 126 - ระดับวิญญาณลี้ลับ
หลังจากออกจากตำหนักเฟิงอวิ๋น ทั้งสามคนก็กลับมาที่พัก
ถังเฉินตบไหล่โก่วจื่ออย่างแรงแล้วหัวเราะ "โก่วจื่อนายเรียนรู้เรื่องแย่ๆ มาแล้วนะ"
แท้จริงแล้วคำพูดนั้นของโก่วจื่อแม้แต่ถังเฉินเองก็ยังคาดไม่ถึง โก่วจื่อกลับพูดประโยคนั้นออกมาได้ ทำให้ซือถูเจวี๋ยโกรธแทบตาย
โก่วจื่อเกาหัว รู้สึกเขินอายเล็กน้อยที่ถูกชม จึงตอบกลับไป "ล้วนเรียนมาจากองค์ชายทั้งนั้นครับ"
ถังเฉินคิดในใจ เรียนมาจากฉันงั้นหรือ ฉันเป็นคนแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
จากนั้นถังเฉินก็ถลึงตาใส่โก่วจื่อ นี่มันใส่ร้ายกันชัดๆ
เวลานั้นไป๋เสวี่ยก็ก้าวออกมา "จะถลึงตาทำไม ก็ต้องโทษนายนั่นแหละ ที่สอนโก่วจื่อจนเสียนิสัย"