กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102 - ฉันรู้สึกละอายใจแทนนายจริงๆ
ขโมยโอสถเหรอ
ถังเฉินหันกลับไปมองคนสามคนที่พันผ้าพันแผลและชายหนุ่มในชุดคลุมสีม่วงด้วยสายตาเย็นชา บนใบหน้าของพวกเขามีรอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏอยู่
ดูเหมือนจะมีคนตั้งใจจะใส่ร้ายเขา แถมยังเรียกคนมาตั้งเยอะ น่าจะมีคนปล่อยข่าวออกไปแล้วแน่ๆ
โก่วจื่อแววตาเต็มไปด้วยความโกรธ โอสถที่องค์ชายปรุงดีกว่าของตำหนักนักปรุงโอสถตั้งเยอะ จะไปขโมยทำไม เขาไม่ยอมให้ใครมาใส่ร้ายป้ายสีองค์ชายเด็ดขาด
"นายลองพูดอีกทีสิ เชื่อไหมว่าฉันจะตบปากนายให้เบี้ยวเลย" โก่วจื่อกำหมัดแน่น พายุพัดกระหน่ำขึ้นมารอบตัว
ถังเฉินเอื้อมมือไปห้ามโก่วจื่อไว้ แล้วมองไปที่ผู้อาวุโส "ผู้อาวุโส คิดว่าผมเป็นคนขโมยเหรอครับ"