เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 97 - ฉันฆ่าเอง
"อ๋องม่อ อ๋องฉี พวกนายไม่ได้บอกตลอดเหรอว่าไม่มีทางผิดพลาด พวกเขายังไม่ตาย นี่มันเรื่องอะไรกัน" เสียงของโจวมั่วจวินแข็งกร้าวขึ้น เห็นได้ชัดว่าเขากำลังโกรธ
"ฝ่าบาทโปรดระงับโทสะ พวกเราได้กระจายข่าวตามความประสงค์ของฝ่าบาทให้กับศิษย์เก่าสำนักมังกรศักดิ์สิทธิ์ที่กำลังจะถูกคัดออกแล้ว การที่เขายังมีชีวิตอยู่แสดงว่าพวกศิษย์เก่าไม่ได้พบกับพวกเขา" อ๋องม่อรีบประสานมือตอบด้วยความตกใจ
จากนั้น เสียงเคร่งเครียดของอ๋องฉีก็ดังแทรกขึ้น "โลงศพฝังมังกรปิดลงแล้ว ทำไมถึงไม่เห็นเว่ยปิงกับเย่อวิ๋นเลยล่ะ"
เมื่อได้ยินประโยคนี้ หัวใจของอ๋องม่อก็กระตุกวูบ ความรู้สึกไม่ดีเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ "เฟยฝานก็ไม่เห็นเหมือนกัน"
ทั้งสองคนตกใจมาก หันมองหน้ากัน พวกเขาเคยผ่านการทดสอบมาแล้ว จึงรู้ดีว่าคนที่ไม่ได้ออกมา ก็มีเพียงสาเหตุเดียวเท่านั้น คือตายในดินแดนทดสอบไปแล้ว