เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55 - คิดค่าส่งด้วยเหรอ
ลานประมูลจันทร์โลหิต
ภายในศาลาที่ตั้งอยู่กลางสระน้ำ เด็กสาวในชุดสีแดงคนหนึ่งกำลังนั่งดีดพิณ เสียงพิณดังกังวานไพเราะ รอบกายของเธอมีผีเสื้อนับไม่ถ้วนที่ถูกดึงดูดมาบินร่ายรำไปมา
เสียงพิณนั้นใสสะอาดราวกับผิวน้ำในสระแห่งนี้ ทุกครั้งที่นิ้วกรีดกรายลงไป ล้วนทำให้ผิวน้ำเกิดระลอกคลื่นเบาๆ เหมือนแมลงปอแตะผิวน้ำ ราวกับว่าเสียงพิณนี้ดังออกมาจากผิวน้ำเสียเอง
แปะ แปะ
ไม่ไกลออกไป เสียงปรบมือดังกรอบแกรบดังขึ้น เสียงพิณค่อยๆ หยุดลง เด็กสาวมองไปพลางใช้ดวงตาสีชมพูอันงดงาม ก็เห็นเพียงเด็กหนุ่มสองคนกำลังก้าวเท้าเข้ามา
เด็กหนุ่มที่เป็นผู้นำ สวมชุดสีขาวทั้งตัว มัดผมยาว คิ้วกระบี่ดวงตาดุจดวงดาว มุมปากบางยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ถึงกับทำให้ผู้คนเกิดความรู้สึกดำดิ่งลงไปโดยไม่รู้ตัว